เคยสงสัยกันไหมว่า… มื้ออาหารแสนอร่อยที่เราทานกันทุกวันในออฟฟิศ หลังจากอิ่มท้องแล้ว เศษอาหารที่เหลือเดินทางไปไหนต่อ?
สำหรับที่ Masswell คำตอบไม่ใช่การ ‘เทรวมลงถังดำแล้วมัดปากถุง’ เพราะเราได้เปลี่ยนเศษอาหารเหล่านั้นให้กลายเป็น ปุ๋ยอินทรีย์ (Organic Fertilizer) เพื่อช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (Greenhouse Gases) และลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ (Carbon Footprint) จากการฝังกลบขยะอย่างจริงจัง
รู้จัก “เครื่องผลิตปุ๋ยจากเศษอาหาร” (Food Waste Composter) คืออะไร?
เครื่องผลิตปุ๋ยจากเศษอาหาร หน้าตาภายนอกอาจจะดูคล้ายถังขยะอัจฉริยะ แต่ข้างในบรรจุเทคโนโลยีที่ทำหน้าที่จำลองกระบวนการย่อยสลายตามธรรมชาติ โดยอาศัยจุลินทรีย์สายพันธุ์คัดพิเศษ (Microorganisms) ร่วมกับความร้อนและการควบคุมความชื้นที่เหมาะสม
หน้าที่ของเครื่องผลิตปุ๋ยคือการย่อยสลายเศษอาหาร คัดแยกความชื้น และเปลี่ยนให้กลายเป็นดินปุ๋ยอินทรีย์แห้งๆ ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง โดยที่ไม่มีกลิ่นเหม็นรบกวนออฟฟิศ และเพื่อให้จุลินทรีย์ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
กินเสร็จปุ๊บ เทปั๊บ: ทำไมเราต้องรันเครื่องตลอดเวลา?
เคล็ดลับความสำเร็จของสิ่งที่เราทำอยู่ คือ “ความสดใหม่” ของเศษอาหาร หลังจากที่พนักงานทุกคนทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราจะขอความร่วมมือให้ เทเศษอาหารลงเครื่องผลิตปุ๋ยทันที
ทำไมต้องเททันที ไม่เก็บไว้เททีเดียว? เพราะเครื่องผลิตปุ๋ยมีการรันระบบเพื่อย่อยสลายและให้พลังงานแก่จุลินทรีย์อยู่ตลอดเวลา การเททันทีจะช่วยตัดวงจรการเน่าเสีย ไม่เกิดการหมักหมมที่เป็นต้นเหตุของกลิ่นไม่พึงประสงค์ และที่สำคัญที่สุดคือ ช่วยลดการปล่อยก๊าซมีเทน (Methane) ซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกที่ส่งผลกระทบต่อชั้นบรรยากาศและทำให้เกิดภาวะโลกร้อน (Global Warming) มากกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์หลายเท่า ดังนั้น ยิ่งเราร่วมมือกันแยกและเทได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งช่วยลดมลพิษได้เร็วขึ้นเท่านั้น
ไม่ใช่ทุกอย่างจะลงเครื่องได้!
แม้เครื่องผลิตปุ๋ยจะช่วยย่อยสลายได้ดีแค่ไหน แต่ก็มีของที่เป็นข้อจำกัดที่ย่อยไม่ได้เหมือนกัน เพื่อถนอมเครื่องให้ใช้งานได้นาน และได้ปุ๋ยอินทรีย์ที่มีคุณภาพสูง เราจึงต้องแยกประเภทสิ่งเหล่านี้ออกไป:
- ของแข็งย่อยยาก: เช่น เศษกระดูกขนาดใหญ่
- น้ำแกง น้ำซุปต่างๆ
- ไขมัน (Fats and Oils): เช่น น้ำมันเยิ้มๆ หรือน้ำไขมันจากอาหาร
ข้อควรระวัง: น้ำแกงที่มีไขมัน ห้ามเทลงท่อระบายน้ำเด็ดขาด เพราะไขมันจะไปจับตัวเป็นก้อนอุดตันในท่อ และสร้างปัญหาน้ำเสียตามมา
สำหรับเศษอาหารที่เป็นข้อจำกัดเหล่านี้ (รวมถึงน้ำแกงและไขมัน) เราจะแยกใส่ใน “ถุงขยะเฉพาะ” มัดปากถุงให้มิดชิด เพื่อส่งต่อให้รถขยะของเทศบาลนำไปจัดการอย่างถูกวิธีต่อไป
จากเศษอาหารในจาน สู่สารอาหารของต้นไม้
การลดคาร์บอนอาจฟังดูเป็นเรื่องใหญ่ระดับโลก แต่จริงๆ แล้วสามารถขับเคลื่อนด้วยเรื่องเล็กๆ แค่ที่ “ปลายช้อน” ของพวกเราเอง
ทุกรายละเอียดตั้งแต่การแยกน้ำแกงไม่ให้ลงท่อ การคัดกรองเศษกระดูกอย่างประณีต ไปจนถึงการเดินเครื่องย่อยทันทีเพื่อไม่ให้เกิดก๊าซเสีย ขั้นตอนเหล่านี้อาจจะดูจุกจิกและต้องอาศัยความใส่ใจเพิ่มขึ้น แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมาคือการลดขยะที่จะไปจบลงที่หลุมฝังกลบ (Landfill) ได้อย่างมหาศาล แถมยังได้ปุ๋ยอินทรีย์ชั้นดีกลับคืนสู่ธรรมชาติอีกด้วย
มาร่วมมือกันวันละนิด เปลี่ยนพฤติกรรมการทิ้งเศษอาหารอีกหน่อย เพราะปุ๋ยอินทรีย์ทุกเม็ดที่ได้จากเครื่องนี้มาจากความร่วมมือในจานอาหารของพวกเราทุกคน
Post Views: 6